[WikiDyd] [TitleIndex] [WordIndex

Języki i metodologia programowania 1

Laboratorium

Pierwsza wersja (atrapa) kodu wykonywalnego

Tworzenie kodu rozpoczynamy od implementacji ogólnej struktury programu. Obejmuje ona wszystkie pliki nagłówkowe i pliki z kodem wykonywalnym, ale te ostatnie zawierają tylko atrapy funkcji. W efekcie powstaje szkielet, który powinien się kompilować (pamiętamy, że korzystamy z programu make), ale nie musi implementować żadnej funkcjonalności.

W nastepnej fazie rozpoczniemy implementację poszczegónych modułów.

Wypełnianie szkieletu

W zasadzie rozpoczynamy od implementacji modułu, który uważamy za najtrudniejszy. Pozwala to uniknąć sytuacji, gdy pozornie niemal gotowy projekt załamie się na rozwiązaniu najtrudniejszego problemu.

Implementując pojedynczy moduł zmieniamy jednocześnie kod pozostałej części szkieletu tak, aby możliwe było przetestowanie tylko implementowanego modułu. Alternatywne rozwiązanie to napisanie specjalnego kodu testowego, który będzie służył do sprawdzania tylko jednego, wyizolowanego modułu.

Możliwa jest równoległa implementacja kilku współpracujących ze sobą modułów, ale w przypadku projektu wykonywanego indywidualnie lepiej skupić się na jednej rzeczy na raz.

Implementacja nie musi obejmować od razu pełnej funkcjonalności. Skupmy się na rzeczach najistotniejszych, przetestujmy je, a poprawki i ulepszenia możemy odłożyć do momentu opracowania kolejnej wersji kodu.

Bądźmy przygotowani na iteracje: prawie nigdy nie udaje się opracować idealnego programu w jednej sekwencji. Zawsze znajdziemy fragmenty kodu, które będziemy chcieli kiedyś ulepszyć, wymagania funkcjonalne mogą się zmieniać, a testy wskazywac na błędy w projekcie. Trzeba być przygotowanym na konieczność dokonywania zmian i poprawek.


2015-09-23 06:43